sitemizle ilgili sorularınız için msn adresimiz : odevlik@msn.com
yunan düşüncesinde tabii hukuk, görünüşünde kaos ve çatışma bulunan fakat düzen isteğini de taşıyan ilkelere bağlamak amacına yönelmiştir.yunan düşüncesi bu nedenle tabiat adil olanla geleneğe ve yazılı hukuka göre adil olan arasında birer ayrım yapmaya çalışmıştır.

roma felsefesinde, stocalığın etkisiyle insan tabiatının gereği olan evrensel nitelik taşıyan değişmez kapsamlı bir tabii hukuk görüşüne üstünlük tanınmıştır.tabii hukukun roma’daki etkisi eski yunan hukukundaki tesirine oranla çok daha büyük olmuştur. roma hukukçuları eski hukuk kurumları ile roma medeniyetinin değişen koşulları arasındaki boşluğu kapamakta ve küçük bir tarımsal topluluğun hukukunu, büyük ülkeleri ve değişik ulusları içinde alan bir imparatorluğun ihtiyaçlarına uygun hale getirmekte başarı göstermiştir.

özellikle thomas aquinas, kilise otoritesinin üstünlüğü doktrini yanında aklın gücüne ve önemine dikkati çekmiştir.roma kilisesi aklın ve tabii hukukun kendi otoritesini desteklediğini kabul etmektedir.

toplumsal gelişme sürecinin gerisinde kalmadıkları taktirde tabii hukuk ilkeleri çoğu kez status quo yu desteklemek için kullanılmışlardır ancak açıkça ters düştüğü zaman tabii hukuk mevcut kurumları değiştirmek veya devirmek için bir araç fonksiyonunu yerine getirmiştir.reform hareketi sırasında tabii hukuk roma kilisesi otoritesinin zayıflatılması için protestan teologlarınca savunulmuş ve değerlendirilmiştir.

tabii hukuk –pozitif hukuk ayrımı

ilk çağda tabii hukuk

orta çağda tabi hukuk

yeni çağda tabii hukuk

osmanlı ve cumhuriyet dönemi